Wesele. Wesele, Polska 1973. Początek minionego stulecia. W podkrakowskiej wsi trwa wesele, podczas którego dochodzi do konfrontacji ludzi z miasta i ze wsi. Wkrótce w gwar weselnej biesiady wkrada się aura niesamowitości. Czas trwania: 102 minut, Gatunek: Dramat społeczny. Reżyseria: Andrzej Wajda. Kup Wesele w kategorii Muzyka na płytach kompaktowych CD na Allegro - Najlepsze oferty na największej platformie handlowej. Akcja filmu zaczyna się od wyjazdu orszaku weselnego sprzed kościoła Mariackiego. Następnie, mijając okoliczne wsie, kawalkada dociera do domu Gospodarza. Rozpoczyna się wesele Pana Młodego, który jest inteligentem, z Panną Młodą, pochodzącą z chłopskiej rodziny. Goście również wywodzą się z obu stanów. Zabawa szybko się rozkręca. Nocą pod dach taka zasadnicza, że książka jest super, a film przeciętny. czytanie nie boli wiesz :) Czytanie nie boli, ale oglądanie czasem tak Hmmm w sztuce Jasiek mówi w jaki sposób zgubił Złoty Róg (schylając się po "copke z piór"), w filmie chyba nie. kolejność scen jest bardzo pomieszana, dodatkowo okrutnie poskracano dialogi ze Jest bardzo głośna,a w połączeniu z weselnym hałasem po paru minutach staje się męcząca. W ekranizacji Wajdy barwy cieszyły oko, funkcja obrazowa dominowała. Bohaterowie byli ubrani w piękne stylizowane stroje z przewagą bieli i czerwieni. Wygląd u Wajdy był tak samo dopracowany jak ten z didaskaliów ?Wesela? Wyspiańskiego. Recenzja "Wesela" A. Wajdy. Dnia 9 stycznia 1973 roku miała miejsce premiera filmu Andrzeja Wajdy pt. „Wesele”. Tego dnia wielu sympatyków filmów reżysera poszło do kina, w nadziei, że po raz kolejny będą świadkami arcydzieła filmowego. I niewątpliwie tak się stało. „Wesele” Andrzeja Wajdy jest niekwestionowanym . To będzie film roku! Już niedługo w kinach Wesele 2021! Fani muzyki disco polo są zachwyceni nową produkcją!Historia filmu Wesele sięga roku 1901-go kiedy to odbyła się premiera pierwszej wersji filmu w reżyserii Stanisława wersja filmy ukazała się w roku 1972-gim w reżyserii Andrzeja Wajdy. Kolejne odświeżenie Wesela odbyło się w 2004 roku, które reżyserował Wojciech Smarzowski. Nadszedł zatem czas na kolejną odsłonę!„Wesele” 2021 to zaskakujący projekt filmowy o wyjątkowej i wieloletniej historii. Znany reżyser Wojciech Smarzowski stworzył nową wersję własnej produkcji z 2004 roku. Nowe „Wesele” 2021 to można powiedzieć że kontynuacja, niejako remake, lub także nowe spojrzenie na słynny tekst kultury jakim jest „Wesele” Stanisława filmu widzowie będą mieli okazję posłuchać wiele utworów zespołów disco polo i dance!Jak udało nam się dowiedzieć w nowej wersji Wesela będziemy mogli usłyszeć utwory zespołów disco polo takie jak:„Weselicho” zespołu Milano, „Dziękuję Ci” zespołu Jorrgus oraz również „I tak kocham Cię” zespołu Maxx ważne, wszystkie w/w utwory będą wykonane w interpretacji aktorów filmu. Warto nadmienić, że reżyser filmu Wesele 2021 to również twórca filmów takich jak: „Kler”, „Drogówka”, „Pod Mocnym Aniołem” czy „Dom Zły”, a także oryginalne „Wesele” z 2004 roku. Zatem będzie warto czekać! O premierze filmu, która przewidziana jest na 8-go października będziemy również informować na łamach naszego portalu. Film, tak jak i książka, pokazuje prawdziwe oblicze narodu polskiego, który bardzo dużo mówi, ale z reguły nie jest gotowy do działań. Reżyser mógł tę sztukę rozszerzyć i uczynić bardziej barwną i bogatą, ale poszedł w zupełnie innym kierunku. Rzeczywistość obecną w dramacie uczynił namacalną i konkretną. W filmie dialogi zostały skrócone do minimum, bohaterom częściej towarzyszyła muzyka. Atmosfera panująca w chacie, stworzona przez aktorów doskonale przedstawiała różnice społeczne między chłopami a artykuł aby odblokować treśćFilm, tak jak i książka, pokazuje prawdziwe oblicze narodu polskiego, który bardzo dużo mówi, ale z reguły nie jest gotowy do działań. Reżyser mógł tę sztukę rozszerzyć i uczynić bardziej barwną i bogatą, ale poszedł w zupełnie innym kierunku. Rzeczywistość obecną w dramacie uczynił namacalną i konkretną. W filmie dialogi zostały skrócone do minimum, bohaterom częściej towarzyszyła muzyka. Atmosfera panująca w chacie, stworzona przez aktorów doskonale przedstawiała różnice społeczne między chłopami a inteligencją. Dyskusje między stanami o sztuce i polityce mają wyjątkowy charakter zarówno w filmie jak i utworze. Forma wypowiedzi została zachowana, bohaterowie mówili wierszem. Rola odgrywana przez widma nie spełniła wymagań. Widma w adaptacji nie były tak wyraźnie jak w dramacie, nie wywoływały skrajnych emocji. Na przykład postać Wernyhory która w Weselu Wyspiańskiego pełni charakterystyczną rolę w filmie nie zrobiła większego wrażenia na widzu. Wykreowany przez Wyspiańskiego na potężnego, mrożącego krew w żyłach jeźdźca został przez Wajdę zdegradowany do ponurej, szarej postaci, która zamiast imponować przypominała strach na wróble Bohater sprawia wrażenia podstarzałego człowieka w którym nie ma nic nadzwyczajnego. Zjawy nie do końca spełniający oczekiwania widzów. Chochoł obdarzony został głosem Czesława Niemena, który śpiewając dokonał pewnej nadinterpretacji tekstu wynosząc się lamentem i zbędnymi emocjami. Kolejne postacie fantastyczne nie wzbudzały zaciekawienia. Kolejność wydarzeń w ekranizacji nie odpowiada kolejności zdarzeń w utworze. Akcja rozpoczyna się na Rynku w Krakowie a według dramatu powinna rozpocząć się w domu Tetmajerów. Reżyser w filmie zachował postać i kształt, zmienił gesty i ruchy, które wyrażają coś pierwszym akcie dramatu najdokładniej przedstawiona jest ówczesna sytuacja społeczeństwa polskiego: jej podział, problemy i relację pomiędzy chłopami, a inteligencją. Zabawa weselna jest symbolem chwilowego, pozornego zbratania się dwóch klas społecznych. W filmie jest to bardzo mocno zaakcentowane. W akcie drugim najważniejsze jest pojawienie się osób dramatu. Symboliczne postacie zjaw są różnie interpretowane. Jednak w filmie są one przedstawione głównie jako drugie oblicze akcie trzecim dodano do scenariusza sceny, które nie występują w dramacie Wyspiańskiego. Sceny nadają adaptacji atmosferę uśpienia, mają charakter symboliczny. Mianowicie przedstawione zostały krajobrazy wsi jesienią. Obraz inteligencji w filmie jest odzwierciedleniem inteligentów z Wesela Wyspiańskiego. Bierność i brak zainteresowania podkreśla lekceważący akcent Staszewskiego w rozmowie Czepca z Dziennikarzem. Chłopi natomiast przedstawieni są w nieco innym świetle. Została także ukazana druga strona medalu czyli skłonność do wypitki, kłótliwość, zadzierżystość, awanturniczość i gwałtowność chłopa . Postać Gospodarza w filmie nie przypomina wyglądem sylwetki z obrazu Matejki i nie wzbudza większych emocji, tak jak w utworze. Kolejna scena której nie ma w dramacie to moment kiedy bohaterowie przejeżdżają przez granicę rosyjsko-austryjacką. Poprzez dodanie tej sceny reżyser podkreślił sytuację historyczną kraju, kiedy Polska była pozbawiona wolności. Jest to również aluzja do czasów, kiedy film był realizowany. Wajda nie uciekł również od ukazania specyficznych cech Polaków, zrobił to dokładnie w taki sam sposób jak Wyspiański. Najpierw szczęśliwi, potem pijani, zaangażowani w rozmowy o polityce. Symbolika w utworze stanowi jego nieodłączny element. W adaptacji nie odgrywa tak istotnej roli. W obu dziełach obecny jest motyw impresjonistyczny i realizm. Podsumowując adaptacja Wesela Wajdy jest przykładem doskonałej interpretacji literatury. Reżyserowi udało się stworzyć wspaniałe dzieło, bez scenicznego podziału, nie naruszając jego struktury. “Wesele” Andrzeja Wajdy pogłębia wiedzę historyczną, filozoficzną i film, można zauważyć liczne przykłady polskich dzieł sztuki. Pojawiają się w nim fragmenty utworów Chopina, hejnał z wierzy Mariackiej, piosenki popularne w tamtych czasach oraz muzyka ludowa. W filmie bardzo przemyślane skróty dialogowe, dodanie nowych scen, połączenie niektórych i zmiany kolejności, dobrane kostiumy, muzyka, montaż i dekorację oraz dynamiczną gra aktorską sprawiają, ze widz staje się uczestnikiem wesela i przenosi się w tamte czasy. Wszystkie zmiany przeprowadzone przez Wajdę są przemyślane, pomysłowe i można powiedzieć, że w niektórych momentach konieczne. Adaptacja nie tylko przybliża nam sztukę Wyspiańskiego, ale także skłania do refleksji nad nami i naszą ojczyzną. Przed nami niezwykłe wydarzenie. Wyjątkowy pokaz filmu „Wesele”, ze specjalnym udziałem Pani Krystyny Zachwatowicz-Wajdy odbędzie się 2 maja, o godzinie 18:00. Projekcja uświetnia nadanie nazwy głównej nagrody Festiwalu - Krakowskiej Nagrody Filmowej Andrzeja Wajdy. Przygotowaliśmy konkurs, w którym wygrać można zaproszenia. Kliknij w link i weź udział. PRZECHODZĘ DO FACEBOOKA Wesele, Reżyser: Andrzej Wajda, Scenariusz: Andrzej Kijowski, Zdjęcia: Witold Sobociński, Muzyka: Stanisław Radwan, Produkcja: Zespół Filmowy X, Obsada aktorska: Marek Walczewski, Izabela Olszewska, Ewa Ziętek, Daniel Olbrychski, Produkcja: Polska, Rok produkcji: 1972, Barwa: kolor, Czas trwania: 102 min Film pt. “Wesele w reżyserii Andrzeja Wajdy Film pod tytułem Wesele“ w reżyserii na podstawie dramatu Stanisława Wyspiańskiego jest adaptacją utworu scenicznego. Reżyserowi udało się, nie naruszając dzieła przełamać w nim teatralne jedności, podziały na akty i sceny. Andrzej Kijowski (pisarz i publicysta) na potrzeby filmu, podjął się trudu zredukowania dialogu do niezbędnego minimum. Bohaterowie mówią wierszem i prezentują się w krótkich, dobrze charakteryzujących dialogach. Doskonale też, przedstawiona jest polska rzeczywistość. Najpierw widzimy atmosferę szczęścia, zabawy, a tak naprawdę to jedynie iluzja. Polska jest pijana alkoholem, zesztywniała w rezygnacji, pełna przeciwieństw, z wręcz śmiesznym heroizmem. Na uwagę zasługuje dobra gra aktorów, którzy moim zdaniem świetnie wczuli się w role osób występujących w dramacie. Jedynie śpiew Czesława Niemena pozostawił niesmak w mojej opinii. Uważam, że jego głos całkowicie nie pasował do granej przez niego symbolicznej postaci Chochoła. Natomiast jestem pod urokiem Daniela Olbrychskiego. Po raz kolejny pokazał swoją aktorska klasę. Trafnie dobrane zostały kostiumy przez Krystynę Zachwatowicz. Postarano się o autentyczne stroje chłopskie, które przechowywano z pokolenia na pokolenie w Krakowie. Akcja filmu, bardzo energiczna, w szaleńczym rytmie rozpoczyna się od wyjazdu orszaku weselnego z przed kościoła Mariackiego. Następnie w domu Gospodarza rozpoczyna się wesele Pana Młodego ( Daniel Olbrychski), który jest inteligentem, z Panną Młodą ( Ewa Ziętek), pochodzącą z chłopskiej rodziny. Jedną z zaproszonych osób jest Rachela, młoda Żydówka o poetyckiej duszy, która ulegając weselnej euforii zaprasza na zabawę Chochoła. Od tej chwili zaczyna się aura niesamowitości. Realizm splata się z fantastyką. Symboliczne wizje przedstawione są jako chwilowe widzenia lub jako sny. Zmiana muzyki, z weselnej na poważną zapowiada, że wydarzy się coś niezwykłego. Zjawy są znakomicie ucharakteryzowane ( np. postać Wernyhory). Obydwa plany przenikają się wzajemnie, sprawiając, że granica między realizmem a fantastyką zdaje się zacierać. Film w ciekawy sposób przedstawia inteligencję oraz chłopów ówczesnych czasów, jako grupę ludzi niezdolnych do czynów. Mam wrażenie, że niektóre ważne dialogi zostały zagłuszone muzyką i ogólnym hałasem. Warto dodać, że muzykę bardzo skoczną i taneczną skomponował Stanisław Radwan. Podsumowując, Wesele pogłębiło moją wiedzę historyczną i filozoficzną o polskim społeczeństwie na przełomie wieków XIX i XX oraz pomogło zrozumieć nurtujący mnie problem. Zmusiło do myślenia, czy Wesele ma dziś znaczenie tylko historyczne, czy też zawiera wartości nadal aktualne, trwałe, nieprzemijające. Przekonało o słuszności twierdzenie, że postawa Polaków, ich stosunek do samych siebie, do kraju, tradycji na przestrzeni lat nie zmieniło się. Tak ujętą aktualność Wesele Wajdy zachowało. Uważam, że reżyser w znakomity sposób nadał sztuce teatralnej filmowy kształt. W mojej opinii film może zachwycić i nie waham się użyć stwierdzenia, że Wajda już w 1973 roku (premiera filmu) był najwybitniejszym polskim reżyserem. Zachęcam do obejrzenia adaptacji Wesela . Możliwe, że i Wam film ten dostarczy wielu niezapomnianych wrażeń, pomoże zrozumieć dramaturgię S. Wyspiańskiego i nakłoni do chwili refleksji nad Naszą Polską. Szczerze polecam. "To piękny moment. Dzięki technice kino może utrwalić się na tyle, by istnieć wiecznie" - uznał Wajda. Obsadę "Wesela" - które miało premierę przed niemal 40 laty, w 1973 r. - reprezentowali w poniedziałek w kinie Kultura Ewa Ziętek - filmowa Panna Młoda, Daniel Olbrychski - Pan Młody, Maja Komorowska - Rachel, Emilia Krakowska - Marysia, siostra Panny Młodej. Przybyli też autorka kostiumów do "Wesela" Krystyna Zachwatowicz, autor zdjęć Witold Sobociński, operator kamery na planie Sławomir Idziak i drugi reżyser Andrzej Kotkowski. Aktorzy wspominali pracę przy realizacji "Wesela" i okoliczności, w jakich dostali się na plan. Ewa Ziętek opowiadała, że zdawała akurat do szkoły teatralnej (studia w PWST w Warszawie ukończyła w 1975 r.). "Pamiętam, że pomyślałam, jak niezwykłe jest życie. Pół roku wcześniej kochałam się w Danielu Olbrychskim. I nagle, po pół roku, leżałam z nim w łóżku. Co prawda w łóżku filmowym, ale zawsze" - żartowała pamiętna Panna Młoda. "Marzyłam, by być aktorką, ale mówili mi, że nie wyglądam, jak aktorka. Jednak była we mnie ogromna determinacja" - dodała Ziętek. Daniel Olbrychski wspominał, że w "Weselu" grał "między Hamletem a Kmicicem" - kreując jednocześnie dwie inne role, w ramach pracy z różnymi zespołami artystów teatralnych i filmowych. "Wieczorem grałem Hamleta, następnie przez parę godzin w studio przy ul. Chełmskiej wcielałem się w Pana Młodego. Potem od świtu broniłem Jasnej Góry" - opowiadał. Aktor zapamiętał, że w związku z intensywną pracą doskwierał mu brak snu. "Gdy tylko przyjeżdżałem na plan Wesela, kładli mnie do łóżka, bym przespał chociaż trzy kwadranse. Pewnego razu budzę się raptem i widzę, że leży koło mnie wspaniała dziewczyna - w wieńcach i koralach. Domyśliłem się, że to moja filmowa żona. Obudziliśmy się tak, patrząc na siebie. Wówczas Andrzej Wajda zwrócił się do nas: O, takie właśnie zdumienie, że jesteśmy razem w łóżku, nieoczekiwanie, mi zagrajcie!" - opowiadał Olbrychski. Emilia Krakowska wspominała wspólną pracę nad tekstem dramatu Stanisława Wyspiańskiego. "Aktorzy znali Wesele na pamięć i wzajemnie podpowiadali sobie kwestie. Była wielka wspólnota i znajomość dzieła Wyspiańskiego" - podkreśliła. Wajda przywołał słynną rozmowę na temat "Wesela" z amerykańskim reżyserem Elią Kazanem. "Spotkałem Kazana w Paryżu. Powiedział: Ach, to pan jest Andrzej Wajda! Widziałem pański film, bardzo mi się spodobał, akcja rozgrywała się w nocy. Pomyślałem: chodzi o Popiół i diament. Na to Kazan: Nie, nie! Kolorowy. Myślę wówczas: Niemożliwe, Wesele!. Kazan odparł: Tak. I zapytał: Kto panu napisał tak dobry scenariusz?" - wspominał Wajda. Przed projekcją wspominano także tych, "którzy zagrali w Weselu, ale których nie ma już wśród nas, ponieważ odeszli"; Gabrielę Kownacką, która wcieliła się w "Weselu" w Zosię, występując wtedy jeszcze jako: Gabriela Kwasz. "Wesele" zrekonstruowano cyfrowo w ramach projektu KinoRP, którego celem jest ochrona wybitnych polskich filmów przed zniszczeniem. Projekt realizowany jest przez: Dom Postprodukcyjny The Chimney Pot i TOYA Studios. Szef projektu Grzegorz Molewski poinformował, że cyfrową kopię zrekonstruowanego "Wesela" mogą wykorzystać kina, które chciałyby wprowadzić po latach dzieło Wajdy na swoje ekrany. Wcześniej, w ramach projektu KinoRP zrekonstruowano "Salto" Tadeusza Konwickiego, film z 1965 r. Organizatorami poniedziałkowego pokazu były Stowarzyszenie Filmowców Polskich, Polski Instytut Sztuki Filmowej oraz Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

muzyka z filmu wesele wajdy