See 15 photos and 1 tip from 69 visitors to Szumy nad Tanwią. "Świetne miejsce na cel rowerowej wycieczki. Uwaga podczas mokrych dni - błoto." Działa w sektorze Mieszana uprawa owoców i orzechów. Spółka została założona 21 marca 2003. Aktualnie firma zatrudnia Powyżej 250 (2016) osób. Według ostatnich danych Plantacja Nad Tanwią Sp. z o.o. zgłosiła przychody ze sprzedaży netto spadek z 14,99% w okresie 2022. Jego "całkowite aktywa odnotowane wynoszą ujemny wzrost z 0,91%. Rezerwat Szumy nad Tanwią – parking w Hucie Szumy. Podjeżdżamy na parking do Huty Szumy, który kosztuje 5 złotych i ruszamy poniżej budki z goframi i pamiątkami. Współrzędne parkingu przy Szumach: 50.394200, 23.207438. Obok rzeki, którą mamy po prawej stronie wraz z niebieskim szlakiem idziemy wzdłuż ulicy po chodniku aż do Agroturystyka Nad Tanwią, Biszcza - Rezervišite uz Garanciju najbolje cene! 2 recenzije i 15 fotografija čeka vas na veb sajtu Booking.com. Ruta Susiec - Rezerwat nad Tanwią - Szumy - Rezerwat Las Bukowy - Osada Młynki - Narol - Susiec de Sense especificar a Skwarki, Lubelskie (Polska). Descarrega el track GPS i segueix l'itinerari del sender des d'un mapa. Grava el teu propi recorregut des de l'app, puja la ruta i comparteix-la amb la comunitat. Cudowne Roztocze i "Szumy nad Tanwią" woj. lubelskie Wszystkie miejsca w Polsce, które musisz zobaczyć | Cudowne Roztocze i "Szumy nad Tanwią"💚💚💚 woj . 9 lipca 2018 Szlak Szumów w Gminie Susiec na Roztoczu Środkowym Gmina Susiec położona jest na wyżynnym terenie Roztocza Środkowego. Ze względu na dużą ilość szlaków turystycznych i skupionych na jej terenie atrakcji przyrodniczych należy do najbardziej znanych i chętnie odwiedzanych przez turystów. Występują tu zarówno ogromne kompleksy leśne Parku Krajobrazowego Puszczy Solskiej jak również licznie rozsiane wydmy, jary i wąwozy o stromych zboczach. W dolinach rzek, zagłębieniach terenu są liczne torfowiska oraz bagna, porośnięte trawą i olszyną. Ze względu na duże różnice wysokości rzeki mają charakter górski. Płyną wartko wąskimi i głębokimi dolinami. Urozmaicają je przepiękne i urocze progi skalne tworzące wodospady nazywane pospolicie szumami. W plebiscycie dziennika Rzeczpospolita zostały uznane jako jeden z „7 Cudów Polskiej Natury”. Ulubioną atrakcją, polecaną bez względu na porę roku jest tu piesza wycieczka niebieskim szlakiem „Szumów”. Jest to okrężny szlak o długości 17 km biorący swój początek w Suścu na stacji PKP i tam kończący swój bieg. Kierunek jego zwiedzania jest dowolny, jednak dla mniej wprawionych piechurów polecamy zwiedzanie idąc na zachód. Istnieje wówczas możliwość skrócenia trasy do 12 km przy jednoczesnym obejrzeniu najciekawszych jej fragmentów. Wędrówkę szlakiem „Szumów” należy zacząć od stacji PKP w Suścu i poruszać się wzdłuż oznaczeń niebieskich w kierunku zabudowań. Po drodze można obejrzeć stare i nowopowstałe budynki przy głównej ulicy Tomaszowskiej. Po około 1 km za dużym budynkiem szkoły należy skręcić na południe w stronę lasu. Po kolejnych 500 m ścieżka dociera do niepozornej rzeki Jeleń przy brzegu której wiodą oznaczenia szlaku. Wąska ścieżka prowadzi obok wijącej się i zielonej nawet zimową porą rzeki. Szlak przechodzi przez mostek na drugą stronę brzegu gdzie szerokim duktem wśród pięknego sosnowego boru z małymi choinkami i runem leśnym czarnych jagód i borówek doprowadza do piaszczystego parowu z widokiem na dolinę rzeki. Po około 30 min. od wyjścia docieramy do pomnika przyrody nieożywionej – wodospadu o wysokości 1,5 m. Jest to doskonałe miejsce do zrobienia sobie pamiątkowego zdjęcia. Idąc dalej musimy zachować ciszę gdyż poruszamy się obok żeremi bobrów. Teren jest podmokły ale można go obejść górną ścieżką. Na trasie napotkamy jeszcze kilka większych i mniejszych wodospadów po czym wydostajemy się z cienistego gąszczu na małe wzniesienie gdzie roztacza się sosnowy bór o dobrej widoczności. Po chwili dochodzimy do miejsca gdzie las jest o wiele starszy. Sędziwe sosny o średnicy dochodzące do 1 m często wygięte od naporu śniegu stoją niczym duchy. Po prawej stronie widoczny jest wąwóz ścisłego rezerwatu „Nad Tanwią”. W ogromnej przestrzeni widać płynącą rzekę, leżące zwalone drzewa o różnym stopniu rozkładu. Po niektórych pozostały już tylko zielone śladu od porastającego je mchu. Panuje tam niczym niezmącony spokój. Niebawem schodzimy stromym zboczem po wystających korzeniach drzew do wąwozu. Stojąc na kładce szczególnie w porze letniej można się tu poczuć jak w Puszczy Amazońskiej. Niepowtarzalny klimat wytworzony przez paprocie, bagienną roślinność rozlewiska oraz olbrzymie jodły na zboczach wąwozu sprawiają że chciałoby się tu trwać. Po wydostaniu się z wąwozu odchodzimy od rzeki by szerokim łukiem wraz z napotkanym czarnym szlakiem do niej powrócić. Po 1,5 godzinnym marszu (licząc od wyjścia) przed oczyma roztacza się bagienny teren porośnięty trzcinami – siedlisko ptactwa. Przez podmokły teren wiedzie drewniany pomost. Pod stopami woda a za kładką po prawej stronie znajduje się wzgórze zwane Kościółkiem lub Zamczyskiem, a czasami Zamczyskiem Gołdapa. Jest to wzniesienie o stromych zboczach położone w widłach dolin Tanwi i Jelenia okolone dokoła bagnami. Pierwsze ślady osadnictwa datuje się na VIII – IX w. Aktualnie porośnięte jest lasem mieszanym. Od strony północnej otoczone jest widocznym wałem ziemnym grodziska, które pochodzi z XII – XIII w. Prawdopodobnie miejsce to nie było stale zamieszkiwane, a służyło jedynie za schronienie w czasie najazdów nieprzyjaciół. Według legendy stał tam potężny zamek zbudowany przez rycerza o imieniu Gołdap, który miał bardzo ładną córkę – Tanewę. Podczas nieobecności Gołdapa zamek został podstępnie zdobyty przez Tatarów a córka zginęła. Od jej imienia pochodzi nazwa rzeki Tanew. Na początku XVII w. na wzgórzu powstała cerkiew unicka z klasztorem bazylianów. ufundowana przez Tomasza Zamojskiego. W 1748 r. zamieniono ją na kościół św. Jana Nepomucena , ale z powodu odległego miejsca nie cieszył się dużą frekwencją i w 1796r. został rozebrany. Podczas powstania styczniowego oraz ostatniej wojny na wzgórzu ukrywali się powstańcy i partyzanci. Wydarzenia te upamiętnia krzyż i pomnik, znajdujące się na szczycie wzgórza. Po zejściu ze wzgórza przechodzimy przez kolejny pomost a następnie wychodzimy na rozległą łąkę przy rzece Tanew. Z daleka można podziwiać ścianę wysokich jodeł rosnących na drugim brzegu rzeki. Po przejściu przez most zaraz za rzeką znajduje się miejsce gdzie rz. Jeleń wpada do rz. Tanew. Szlak prowadzi pod górę po piaszczystej drodze obok pięknego zbocza ścisłego rezerwatu. Wiosną jest to chronione miejsce lęgowe dla ptaków. Po wyjściu na wzniesienie skręcamy w lewo na wschód szukając oznaczeń szlaku niebieskiego (nie idziemy już szlakiem czarnym, który odchodzi na zachód). Po około 2 godz. od wyjścia z Suśca usłyszymy z daleka szum wody i docieramy nareszcie do centralnego miejsca rezerwatu „Nad Tanwią”. Na zakolu Tanwi w dawnej miejscowości Rebizanty na odcinku 400 m znajduje się aż 24 wodospady. Charakteryzują się regularnym położeniem, przeważnie wzdłuż prostych linii poprzecznie do brzegu rzeki a od dźwięku spadającej wody nazywają je także „szumami”. Miejsce to można obejść dwoma brzegami przechodząc przez dwa odległe od siebie około 500m mosty. Rezerwat „Nad Tanwią” powstał w 1958 roku, obejmuje swym zasięgiem powierzchnię ok. 41 ha i położony jest na wysokości ok. 235 m Chroni najpiękniejsze fragmenty dolin rzeki Jeleń i Tanew wraz z seriami małych wodospadów. Rośnie w nim niezwykle ciekawa szata roślinna. Stwierdzono istnienie ok. 40 zespołów roślinnych. Z rzadkich i chronionych roślin występuje tu: widłak jałowcowaty, bez koralowy i porzeczka alpejska. Żyją tu również rzadkie ptaki: bocian czarny, pliszka górska i zimorodek. Spędzamy tu dowolną ilość czasu oglądając również trawiastą polanę, piaszczysty stok do zabawy dla dzieci i zaporę wodną zbudowaną przez ZHP w 1939 r. Na wzgórku znajduje się kiosk „U Gargamela” a przy rzece koło mostu „Źródełko Miłości” dla zakochanych, które po wypiciu z niej wody spełnia marzenia. Dla chcących już wracać do domu proponujemy przejść na północną stronę rzeki Tanew i odszukać żółty szlak. Po kolejnych 20 min. jesteśmy ponownie koło wodospadu na rz. Jeleń. Dalej znaną już trasą udajemy się do Suśca. Długość trasy 12 km, w tym 2 km wzdłuż szosy asfaltowej. Całkowity czas wycieczki bez postoju trwa około 3 godziny. W praktyce należy doliczyć 1 godzinę na podziwianie atrakcyjnych miejsc, robienie zdjęć, posiłek i inne nieprzewidziane przerwy. Niebieski szlak Szumów prowadzi dalej pod prąd rzeki Tanew, aż do mostu na drodze Susiec – Huta Różaniecka, przed którym występuje ponownie kilka wielkich tym razem ukośnie ułożonych do brzegu wodospadów. Koło mostu mieści się parking. Dla tych którzy nie mają czasu, albo szlak „Szumów” wydaje się zbyt dużym wysiłkiem polecamy krótką ok. 3 km Ścieżkę przyrodniczo-dydaktyczna „Nad Tanwią” biorącą swój początek właśnie na tym parkingu. Idąc w górę dochodzimy do miejsca gdzie w 1901 r. przyszły Naczelnik Państwa Polskiego – Marszałek Józef Piłsudski przekroczył granicę zaboru rosyjskiego i austriackiego. Opowiada o tym tablica informacyjna. Po drugiej stronie rzeki znajduje się pomnik upamiętniający to wydarzenie. Stąd nasza ścieżka ostro skręca w lewo, na północ odchodząc od rzeki. Wchodzimy znowu do drzewostanu sosnowego. Niebawem dochodzimy do kamiennego obelisku poświęconego prof. Janowi Miklaszewskiemu. To właśnie on , jako ówczesny kontroler w lasach Ordynacji Zamojskiej, zorganizował przeprawę przez granicę J. Piłsudskiego. Dalej szlak prowadzi lasem do przecięcia się z szosą Susiec – Narol. Stąd przez jodłowe wzgórze obok Leśniczówki do przysiółka Sikliwce. Dalej droga prowadzi przez most na rzece Potok Łosiniecki, przez szosę relacji Susiec – Tomaszów Lub. koło leśniczówki do Stacji PKP. Cały niebieski szlak „Szumów” – bez proponowanego skrótu szlakiem żółtym, wymaga marszu około 6 godzin. Noclegi w Gminie Susiec zabezpiecza wiele ośrodków wypoczynkowych i kwater agroturystycznych zrzeszonych w Roztoczańskim Stowarzyszeniu Agroturystycznym w Suścu. W sezonie oferta noclegowa wynosi około 1300 miejsc więc jest w czym wybierać. tekst i fot. K. Łagowski Serdecznie zapraszamy i życzymy miłych wrażeń. W centralnym miejscu szlaku Szumów tj. pomiędzy głównym skupiskiem wodospadów a parkingiem na Rebizantach (przysiółek wsi Huta Szumy) poprowadzona jest ścieżka przyrodniczo-dydaktyczna „Nad Tanwią”. Domek Leśny nad Tanwią to doskonałe miejsce dla wielbicieli lasu, ciszy i szumu drzew. Ukryty pośród lasów Roztocza. Dom mieści trzy sypialnie, a każda posiada własną łazienkę. Na parterze znajduje się kuchnia z salonem, jedna sypialnia z łazienką oraz wyjście na taras. Na piętrze są dwie sypialnie z łazienkami. Minimalna długość pobytu : 3 doby M… Pokaż więcej Domek Leśny nad Tanwią to doskonałe miejsce dla wielbicieli lasu, ciszy i szumu drzew. Ukryty pośród lasów Roztocza. Dom mieści trzy sypialnie, a każda posiada własną łazienkę. Na parterze znajduje się kuchnia z salonem, jedna sypialnia z łazienką oraz wyjście na taras. Na piętrze są dwie sypialnie z łazienkami. Minimalna długość pobytu : 3 doby Mamy też miejsce na ognisko, które sprzyja rozmowom, aż do bladego świtu. Najbardziej znaną rzeką Roztocza jest chyba Tanew, a najpopularniejszym miejscem rezerwat Nad Tanwią ze słynnymi szumami, o których poczytacie w poprzednim artykule. Jednak roztoczańską krainę przecina znacznie więcej mniejszych bądź większych potoków, bo jej nazwa pochodzi najprawdopodobniej z gwary ludowej, w której to słowo roztocz, roztoka oznacza miejsce, gdzie rozchodzą się strumienie. Szumy na Tanwi to nie jedyne kaskady, jakie możemy zobaczyć na Roztoczu. Znajdziemy je również na potoku Sopot czy Szum. Dziś o potoku Sopot, którego przełomowa dolina w okolicach miejscowości Nowiny i Hamernia objęta została ochroną w postacie Rezerwatu Czartowe Pole. Nazwa rezerwatu pochodzi od legendy mówiącej, że na jednej z tutejszych polan „jeno czarci tam hasali”. Atrakcje rezerwatu Czartowe Pole Dolina potoku Sopot w Rezerwacie Czartowe Pole jest wąska, ze stromymi zboczami. Potok przypomina trochę górski strumień, a kaskady są bardziej nieregularne niż te, które można zobaczyć na Tanwi. Dolina jest dość dzika, wiele tu zwalonych drzew. Nie brakuje oczywiście szumu kaskad, a dla dzieciaków frajdą są mostki i pomosty, które ułatwiają niekiedy pokonanie trasy. Na trasie mija się również ruiny starej papierni. To woda z potoku Sopot napędzała koła wodne, dzięki którym działały urządzenia tego zakładu. Szlak przez rezerwat Czartowe Pole Wycieczkę przez Rezerwat Czartowe Pole rozpoczęliśmy na niewielkim parkingu przy drodze z Suśca do Józefowa. Podążaliśmy głównie za niebieskimi znakami ścieżki przyrodniczej , choć przez rezerwat prowadzi również czerwony szlak PTTK . Po dojściu do pierwszej tablicy informacyjnej i rozwidlenia szlaków skręciliśmy w prawo, wybierając tzw. dolną ścieżkę. Tuż obok znajduje się miejsce pamięci poświęcone partyzantom walczącym w okolicy z niemieckim okupantem. W tym miejscu szlak zaczyna schodzić do doliny potoku Sopot, a następnie skręca w lewo. Już po chwili przeszliśmy na drugi brzeg rzeki, by ponownie wspiąć się po drewnianych schodach wysoko nad dno doliny. Przy mostku widać ścieżkę również lewym brzegiem Sopotu. Niestety trasa ta jest zamknięta ze względu na konserwację. Szlak przez rezerwat biegnie tylko częściowo przy samej wodzie. W dużej mierze wędruje się wysoko nad dnem doliny. W kilku miejscach przygotowane są pomosty, lecz jest ich znacznie mniej niż w rezerwacie Nad Tanwią. Najbardziej atrakcyjne pokonuje się w okolicy ruin papierni. Za ruinami papierni znów doszliśmy do mostu na Sopocie. Z tego miejsca można wybrać kilka opcji powrotu na parking. Szlak czerwony biegnie prosto. Można nim dotrzeć do drogi asfaltowej i idąc nią w prawo dojść do głównej ulicy. Przy pomniku Nepomucena należy skręcić w prawo na most, za którym znajduje się parking. Kolejną opcją jest powrót tą samą trasą, którą dotarło się do tego rozwidlenia. My natomiast przeszliśmy mostkiem na drugi brzeg rzeki i ponownie wspięliśmy się schodami nad dno doliny, by dotrzeć do tzw. ścieżki górnej. To nią właśnie wróciliśmy na parking. Prowadzi ona przez piękny sosnowy bór. Początek górnej ścieżki Szlak z Rezerwatu Czartowe Pole do Kamieniołomu w Nowinach Czy na parkingu zakończyliśmy naszą wycieczkę? Otóż nie. Po spacerze w rezerwacie Czartowe Pole postanowiliśmy jeszcze powędrować dalej szlakiem czerwonym i odwiedzić Kamieniołom w Nowinach. Po przekroczeniu ulicy dalej podążaliśmy szeroką leśną drogą przez sosnowy bór. W niektórych miejscach szlak zbliża się do potoku Sopot. Co ciekawe po tej stronie zbocza doliny Sopotu są urwiste, natomiast przeciwległy brzeg jest niski, wydmowy. Po ok. 500 m ponownie doszliśmy do asfaltu. Tu należy skręcić w lewo i po kilkudziesięciu metrach go opuścić na prawo. Dalej szlak prowadził nas początkowo wzdłuż leśnej polany, a po wejściu w las droga zaczęła powoli zakręcać na lewo i jednocześnie delikatnie piąć się w górę. Z powodu licznych ścieżek momentami warto być bardziej ostrożnym, by nie zgubić szlaku. Oznaczenia nie są zbyt częste. Po osiągnięciu wzniesienia ponownie skręciliśmy w prawo i po jakiś 600 m jeszcze raz. Na wierzchowinie wędrowaliśmy przez las mieszany, niekiedy z gęstym podszytem, innym razem przez zielone tunele. Po niecałym kilometrze dotarliśmy do kamieniołomu w Nowinach. Nim zeszliśmy za szlakiem na jego dno, udaliśmy się na platformę widokową. Ścieżka prowadzi skrajem urwiska. Są drewniane barierki, ale nie w każdym miejscu, więc warto pilnować dzieci, by nie podchodziły zbyt blisko krawędzi. Panorama z platformy widokowej Po zdobyciu platformy wróciliśmy do szlaku i stromymi schodami zeszliśmy na dno kamieniołomu. Zejście szlaku na dno kamieniołomu Przygotowano tu spory schron turystyczny. Podążając dalej szlakiem, po kilku minutach dotarliśmy do parkingu. Schron turystyczny i platforma widokowa w Kamieniołomie w Nowinach My w tym miejscu się rozdzieliśmy. Tata wzdłuż drogi asfaltowej wrócił po samochód na parking przy Rezerwacie Czartowe Pole (niecałe 2 km). Natomiast reszta drużyny oczekiwała na niego w wiacie przy parkingu. Praktyczne informacje Dogodny leśny parking przy drodze Susiec – Józefów. Bezpłatny. Ławki i stoliki. Nieduży leśny parking przy kamieniołomie. Bezpłatny. Jedna kiepska wiata, brudno, dużo do rezerwatu oraz na platformę widokową w kamieniołomie – trasy przez sam rezerwat – ok. 1,5 km. Długość całej naszej wycieczki do rezerwatu i kamieniołomu – ok. 5 zaopatrzyć się w spray na komary. Łącząc wycieczkę do Rezerwatu Czartowe Pole z wizytą w kamieniołomie w Nowinach, do tego drugiego można podjechać lub tak jak my dojść Czartowe Pole znajduje się na terenie Parku Krajobrazowego Puszczy Solskiej. Być może zainteresuję Cię również: Moje spotkanie z Roztoczem przed laty rozpoczęło się od niebieskiego pieszego szlaku Szumów i spotkania z rezerwatem Nad Tanwią. Nie można trafić lepiej. To nie tylko najpiękniejsza trasa okolic Suśca, ale także jedna z najpiękniejszych na całym Roztoczu. Wielokrotnie tu powracałem. W całości przeszedłem szlak ponad 20 razy, a wizyty na jego krótszych fragmentach są praktycznie niepoliczalne. Znam wszystkie historyczne przebiegi tej trasy, a zmian było tu wiele. Tym razem szlak pokonałem najpierw częściowo przy okazji rajdu jubileuszowego Grupy Turystycznej Roztocze (GTR, 15 lat!) w kwietniu, a potem samotnie po całości w majówkę. W tym drugim przypadku dojazd i powrót szynobusem Roztocze. Nie można lepiej trafić na Roztocze, jak pociągiem, szkoda, że możliwe jest to tylko na majówkę i w wakacje. Stacja Susiec to zarazem początek/koniec szlaku Szumów. Najpierw przejście przez Susiec, a potem pierwsze ważne miejsce: jeden z największych wodospadów na Roztoczu, na potoku Jeleń (na zdjęciu powyżej). Potem mijamy kilka mniejszych wodospadów. Następnie skraj rezerwatu Nad Tanwią. Szlak niespodziewanie schodzi tu stromym zboczem w dół na samo dno doliny. Dawniej znaki niebieskie wiodły szczytem wierzchowiny aż do samego wzgórza Kościółek (po drodze pomnik upamiętniający bunkier, w którym na przełomie 1943 i 1944 r. mieścił się sztab 5-go rejonu AK Susiec). Planowane jest przywrócenie pierwotnego przebiegu szlaku. W maju 2018 r. przejście przez dolinę Jelenia było nadal czynne. Teraz wspinamy się na przeciwległy grzbiet wierzchowiny. Niebawem ławka turystyczna, potem ponowne zejście w dolinę Jelenia. Drewnianą kładką trawersujemy stoki wzniesienia Kościółek, zwanego też Zamczyskiem. Koniecznie trzeba wejść na sam szczyt. Kościółek (Zamczysko) – grodzisko położone na wysokości 246 m w widłach dolin Tanwi i Jelenia, wśród świerkowo-jodłowego lasu. Najwcześniejsze ślady osadnictwa datuje się na VIII-IX w., a samo grodzisko na XII-XIII w. Prawdopodobnie miejsce to nie było stale zamieszkiwane, a służyło jedynie za schronienie w czasie najazdów. Gród zajmował powierzchnię 1,5 ha. Wewnątrz umieszczono magazyny ziarna i żywności, o które dbała stała załoga w czasie pokoju. Według legendy stał tu nawet zamek, który wzniósł Gołdap. Rycerz ten miał tylko jedną, za to bardzo urodziwą córkę – Tanewę. Podczas nieobecności Gołdapa, połakomili się na nią tatarscy najeźdźcy. Zamku broniono dzielnie. Tatarzy wyłapali jednak zamkowe gołębie, które skusiły się na rozsypany przez nich groch, maczany w gorzałce. Gdy usnęły, przyczepili im do nóg tlące się huby i wypuścili. Gołębie poleciały na zamek, wybuchł pożar, którego nie udało się opanować. Dumna Tanewa skoczyła z wysokiej wieży (lub – według innej wersji – do głębokiej studni, która się natychmiast zapadła), wybierając śmierć. Zrozpaczony Gołdap zburzył zamek, a resztę życia spędził w samotni. Jak by nie było, wzgórze kiedyś nazywano Gołdą, a pobliską rzekę do dziś Tanwią. Zachował się także przekaz mówiący o ruinach zamku, stojących na tym wzniesieniu, obok których znajdować się miał swego czasu drewniany kościółek z czasów konfederacji tyszowieckiej z 1655 r. W XVIII w. na terenie grodziska istniał klasztor i cerkiew grekokatolicka pw. św. Bazylego, obok znajdował się cmentarz. Pod koniec wieku bazylianie opuścili klasztor (przenosząc się później do cerkwi na wzgórzu Monastyr koło Werchraty, a jeszcze później do Krechowa), a cerkiew przemianowano na kościół rzymskokatolicki. Z uwagi na odludne miejsce nie cieszył się dużą frekwencją, a i zapewne jego konstrukcja z czasem uległa uszkodzeniu. Decyzją biskupa przemyskiego z 23 VI 1796 r. kościół został rozebrany. Część jego dawnego wyposażenia zobaczyć można w kościele w Suścu, natomiast na wzgórzu nie pozostał już po nim żaden ślad. Na Kościółku chronili się powstańcy, a w okresie II wojny światowej partyzanci. Upamiętniają ich krzyże: drewniany i kamienny oraz pomnik. Z tablic możemy dowiedzieć się, że w okresie 1943-1944 mieściła się tu komenda AK obwodu Tomaszów Lubelski, a w okresie 1942-1944 na wzniesieniu sprawowana była msza święta, odprawiana przez księdza kapelana Edwarda Kołszuta (ps. „Skowronek”). W 1942 r. był on także redaktorem konspiracyjnego pisma Komunikaty Radiowe, a 1943 r. przygotował pismo Dekada Żołnierza, drukowane na powielaczu w leśnym obozie. W 1944 r. w pobliżu, na płn. stąd, mający wówczas zaledwie 18 lat Zbigniew Jarmuszyński „Sokół” przedarł się przez hitlerowski pierścień obławy (akcja Sturmwind II) i wyprowadził grupę 30 partyzantów AK. Jesteśmy w pobliżu ujścia Jelenia do Tanwi. Wkraczamy na szeroką łąkę. Dolina, w której się znajdujemy, jest malownicza, a zarazem – pomiędzy Rebizantami a Borowymi Młynami – bardzo dzika. Dalej rzeka Tanew… …i kładka. Rzeka Tanew stanowiła w czasie zaborów na tym odcinku granicę między Królestwem Polskim a Galicją. Wchodzimy na teren dawnej Galicji. Przed nami kolejny odcinek leśny, a następnie położona w zakolu Tanwi polana z ruinami przedwojennej stanicy harcerskiej Olbychtowo. Jeszcze chwila i dochodzimy do najpiękniejszego zakątka rezerwatu Nad Tanwią czyli serii 24 wodospadów w Rebizantach. Rezerwat krajobrazowy Nad Tanwią (74,03 ha) chroni doliny potoku Jeleń i rzeki Tanew wraz z seriami małych wodospadów. Charakteryzują się regularnym ułożeniem, przeważnie wzdłuż prostych linii, zgodnym z kierunkiem spękań utworów kredowych Roztocza. Najwyższe wzniesienie na terenie rezerwatu osiąga wysokość 246 m natomiast wysokość zboczy w dolinach osiąga często nawet 20 metrów. W dolinach Jelenia i Tanwi stwierdzono obecność 40 zespołów roślinnych. Dno dolin pokrywają łęgi olszynowe, olsy oraz zbiorowiska trawiasto-turzycowe. Podnóża zboczy są siedliskiem wilgotnych borów mieszanych z dominującymi jodłą, świerkiem i sosną. Ku wierzchowinom przechodzą one w bory jodłowe, nadal ze znaczną domieszką świerku i sosny, a na wierzchowinach w bory sosnowe. Drzewa osiągają wysokość do 40 m. Z krzewów dominuje w obniżeniach terenu kruszyna, a na wierzchowinach pojawia się jałowiec. Z rzadkich i chronionych roślin w rezerwacie Nad Tanwią występują: widłak jałowcowaty, bez koralowy i porzeczka alpejska. W dolinach Jelenia i Tanwi rosną skrzypy. Wszystko to wśród pięknego lasu. Dalej łąka, a za nią kolejne trzy wodospady. Docieramy do szosy. W prawo wiedzie ona na widokowy wał Huty Różanieckiej. My udajemy się w lewo. Na moście odtworzono dawne przejście graniczne z czasów zaborów. Przed nami parking. Znajduje się tu zrekonstruowany pomnik upamiętniający przekroczenie granicy przez Józefa Piłsudskiego w 1901 r. (postawiony w 2017 r.) Oryginał znajduje się nico dalej nad Tanwią, w stronę Narola. Teraz spacer ścieżką nad Tanwią do polanki (po drugiej stronie, na prywatnej posesji znajduje się oryginał wspomnianego pomnika). Następnie kolejny pomnik, poświęcony prof. J. Miklaszewskiemu (który przeprowadzał J. Piłsudskiego podczas wspomnianego powyżej przekroczenia granicy), a także innym leśnikom patriotom. Przed nami jeszcze całkiem sporo lasu (tzw. Puszcza Jodłowa, mocno jednak przetrzebiona w 2016 r.). W końcu powracamy na stację kolejową w Suścu. Właśnie wjechał na nią sezonowy szynobus Roztocze. Maj 2018 Wycieczka rowerowa po Puszczy Solskiej. Szumy na Tanwi, Czartowe Pole, Wieża Widokowa Susiec i inne atrakcje okolicy. Roztocze jest świetnym miejscem na wycieczki rowerowe. Przekonaliśmy się o tym sami przebywając tam na urlopie. Szczególnie podobały nam się ścieżki rowerowe poprowadzone przez Puszczę Solską – to olbrzymi kompleks leśny znajdujący się na granicy województwa lubelskiego i podkarpackiego. W 1988 roku utworzono tam Park Krajobrazowy Puszczy Solskiej w którym 80% powierzchni zajmują lasy. Samochód zostawiamy na parkingu obok Rezerwatu Przyrody Czartowe Pole. Rezerwat zwiedzamy pieszo (nie można tam jechać rowerem) wędrując wytyczoną tam ścieżką dydaktyczną w kolorze niebieskim o długości 1,4 kilometra. Utworzony został w 1958 roku w celu ochrony doliny rzeki Sopot, a jego nazwa wzięła się z opowiadań: że na pobliskiej polanie “jeno czarci tam hasali”. Po obejrzeniu rezerwatu wsiadamy na rowery, jedziemy kawałek główną drogą po czym skręcamy w prawo w stronę puszczy. Prowadząca tutaj ścieżka rowerowa niezmiernie nam się podoba. Jest pusto i cicho, a po szerokiej ścieżce jedzie się bardzo dobrze. Jest tam zakaz wjazdu samochodów (z pewnymi wyjątkami), ale spokojnie można wybrać się tam rowerem z dziećmi. Dojeżdżamy nią aż do mostu na Tanwi w Borowych Młynach. Tam za mostem po prawej stronie są ławki i miejsce, gdzie można odpocząć. Następnie inną już ścieżką rowerową (jadąc wzdłuż rzeki Tanew) kierujemy się w stronę Suśca. Po drodze odbijamy w prawo w stronę poprowadzonego w pobliżu niebieskiego Szlaku Szumów na Tanwi. Wkraczamy do Rezerwatu nad Tanwią. Nie wszędzie da się jechać na rowerze. Miejscami jest piasek czy strome i wąskie przejścia – tam rower prowadzimy. Kto znajdzie zwierzątko na zdjęciu? Mijamy ruiny stanicy harcerskiej z 1938 r, po czym docieramy do Szumów na Tanwi. Szumy to lokalna nazwa niewielkich i malowniczych wodospadów. Najładniejsze szumy położone są w pobliżu przysiółka Rebizanty – tam są 24 progi wodne tworzące niewielkie wodospady. Szumy na Tanwi Szumy na Tanwi Na skarpie powyżej szumów znajduje się bar “U Gargamela”. Można tam kupić lody, picie i jedzenie oraz odpocząć na pobliskich ławkach. Obok baru jest polny parking dla samochodów (kto nie chce iść pieszo, to może tutaj przyjechać samochodem i zejść po schodach w dół do szumów). Po obejrzeniu szumów kierujemy się w stronę głównej drogi i dalej jedziemy w kierunku Rybnicy, a potem Suśca. Mijamy pomnik Kargula i Pawlaka, a następnie kierujemy się w stronę Wieży widokowej Susiec. Żeby nie było zbyt prosto to do wieży jedzie się pod górę. Ale za to widoki z niej są bajeczne. Warto podjechać, choćby samochodem. Wieża widokowa Susiec Jak było pod górę to teraz musi być w dół – jedziemy do Grabownicy, za którą czeka na nas jeszcze kilka wzniesień. Następnie skręcamy w stronę zalewu w Majdanie Sopockim i przejeżdżamy przez zaporę. Nad zalewem też znajdziecie bary i kawiarnie. Fragmentem Trasy Rowerowej Ziemi Józefowskiej kierujemy się w stronę wsi Nowiny i dalej wzdłuż rzeki Sopot na parking do samochodu. Niespełna 42 kilometrowa wycieczką pokazała nam piękno Puszczy Solskiej i dwa pobliskie rezerwaty przyrody. Lasy Puszczy Solskiej polecamy wszystkim rowerzystom.

szumy nad tanwią parking