angielski (brytyjski) angielski (amerykański) @yunnyj This is a simple rhyming expression which children use. It simply means, the food is delicious. Yummy Język angielski brytyjski i język angielski amerykański więcej łączy niż dzieli. Warto jednak mieć świadomość, że różnic jest naprawdę sporo. W większości różnice te nie wpływają na sprawną komunikację między użytkownikami języka angielskiego, jednak są przez nich wyraźnie zauważalne. angielski (brytyjski) Both phrases mean similar things, but I would never say "I would like not to do" - it sounds unnatural to me If you don't want to do something, I'd say "I wouldn't like to ___" or "I'd rather (or prefer) we didn't do that" Język angielski brytyjski i amerykański – podstawowe różnice. British English jest brytyjską odmianą języka angielskiego, która używana jest na terenie Wielkiej Brytanii. Z kolei American English jest odmianą amerykańską, używaną w Stanach Zjednoczonych. Obie wersje różnią się od siebie w trzech aspektach – wymowy Savage means Something/someone wild, rough, always on full throttle. Ex: Chris' party was savage!! A savage doesn't care about anything. They don't care about whoever or whatever they are attacking. They don't care about getting in trouble for what they do. They will assault you verbally or physically without a reason. I said “are you mad at me?” and he said “so no head”. Zobacz tłumaczenie. vz9002. 1 gru 2018. angielski (amerykański) yeah.. I think he means "so no blowjob?". So you're not going to give me oral sex? Zobacz tłumaczenie. . Czy wiesz, że angielski jest oficjalnym językiem w ponad pięćdziesięciu krajach? Oznacza to, że na świecie istnieje kilkadziesiąt różnych odmian tego języka. Najlepiej znane, najczęściej używane i nauczane na kursach językowych są: odmiana brytyjska i amerykańska. Z naszego artykułu dowiesz się, czym się różnią i jakie są między nimi podobieństwa. Wymowa języka angielskiego - różnice Różnice pomiędzy akcentem brytyjskim a amerykańskim są teoretycznie łatwe do uchwycenia. Oto najważniejsze z nich: wymowa “r” - w brytyjskiej odmianie języka angielskiego “r” wymawiane jest tylko wtedy, gdy stoi za nim samogłoska (np. great, pray, pure). We wszystkich innych przypadkach “r” jest przez Brytyjczyków pomijane, a samogłoska, która je poprzedza, zostaje wydłużona, np. park /pɑːk/, horse /hɔːs/ lub further /ˈfɜːðə/. Amerykanie, podobnie jak Polacy, wymawiają “r” w każdej sytuacji, kiedy jest ono napisane: /pɑrk/, /hɔrs/ i /ˈfɜrðər/. inna długość samogłosek - akcent brytyjski charakteryzuje się dłuższym wypowiadaniem samogłosek, co częściowo spowodowane jest omijaniem “r”, choć nie tylko. Również w słowach, które nie zawierają “r”, można zaobserwować ten proces, np. caught - /kɔːt/ (bryt.) /kɑt/ (am.) need - /niːd/(bryt.) /nid/ (am.) shoe /ʃuː/(bryt.) /ʃu/ (am.) wymowa /t/ - kiedy /t/ pojawia się przed samogłoską, Amerykanie często wymawiają je jak szybkie /d/. W standardowym akcencie brytyjskim jest ono wypowiadane zupełnie normalnie. W niektórych odmianach regionalnych brytyjskiego, np. słynnym londyńskim cockney, występuje w tym przypadku tzw. zwarcie krtaniowe (glottal stop), brzmi ono trochę jak przerwa między dwoma słówkami. wymowa /j/ - w angielskim amerykańskim /j/ jest pomijane w wymowie, kiedy występuje po /t, d, n, l, s, z/, w odmianie brytyjskiej nie ma to miejsca np. /t/ tune /tjuːn, tun/, /d/ duty /ˈdjuːti, ˈduti/, /n/ new /njuː, nu/, /l/ lewd /ljuːd, lud/, /s/ suit /sjuːt, sut/, /z/ exude/ɪgˈzjuːd, ɪgˈzud/ intonacja - różnice pomiędzy brytyjskim i amerykańskim angielskim obejmują również melodię języka. Brytyjczycy akcentują najważniejsze słowa w zdaniu - intonacja rośnie przy nich, a następnie opada. W odmianie amerykańskiej intonacja cały czas się znosi od słowa, na które pada główny akcent w zdaniu. Pamiętaj, że zarówno w Wielkiej Brytanii, jak i w Stanach Zjednoczonych istnieje cała masa dialektów regionalnych i wymienione powyżej punkty nie stanowią sztywnych reguł, a jedynie uogólnione zasady. Zdarza się, że Brytyjczycy, zwłaszcza Ci pochodzący z północnych części Wysp, wymawiają /r /w każdej sytuacji, a Amerykanie przedłużają samogłoski. Przykładem takiego mieszania akcentów jest sam książę Harry. Różnice w gramatyce języka angielskiego Różnice pomiędzy dwoma najpopularniejszymi odmianami języka angielskiego znajdziemy także w gramatyce. Nie wpływają one na komunikację pomiędzy Brytyjczykami a Amerykanami, sprawiają za to trochę trudności osobom uczącym się. Oto najważniejsze z nich. Past Simple i Present Perfect W brytyjskiej odmianie języka angielskiego czas Present Simple jest stosowany znacznie częściej. Mieszkańcy USA wolą Past Simple. Spójrz na poniższe przykłady: Tina feels ill. She's eaten too much. (bryt.) ale Tina feels ill. She ate too much. (am.) I can't find my keys. Have you seen them anywhere? (bryt.) ale I can't find my keys. Did you see them anywhere? (am.) Użycie czasu Past Perfect Amerykanie częściej za to stosują czas Past Perfect, kiedy mówią o czynnościach, które nastąpiły bezpośrednio jedna po drugiej w przeszłości: We watched the news, then we watched a documentary. (bryt.) ale We had watched the news, then we watched a documentary. (am.) Have got to i have to W amerykańskiej odmianie języka angielskiego nie stosuje się have got dla określenia przynależności. Jest to konstrukcja typowo brytyjska. I’ve got two older sisters. (bryt.) ale I have two older sisters. (am.) Shall W angielskim brytyjskim, w sytuacjach formalnych często stosuje się shall z pierwszą osobą liczby pojedynczej (I) i mnogiej (we) zamiast will. I shall be back in about an hour. We shall be talking about all the details next time . W angielskim amerykańskim nie ma to miejsca. Get Brytyjczycy odmieniają nieregularny czasownik get w następujący sposób: get - got - got. W wersji amerykańskiej III forma get to gotten. The weather has got hotter this week and we’re expecting heatwave. (bryt.) The weather has gotten hotter this week and we’re expecting heatwave. (am.) W amerykańskiej odmianie angielskiego, czasownik get używany jest w znaczeniu “zdołać”. “osiągnąć coś”. W odmianie brytyjskiej już nie. I got to climb some mountains during my vacation. Potrzebujesz lepiej znać angielski? Różnice w słownictwie Najlepiej różnice pomiędzy angielskim brytyjskim a amerykańskim dostrzegalne są w słownictwie. Wiele przedmiotów codziennego użytku określanych jest za pomocą zupełnie innych wyrazów. Poniżej znajdziesz listę najważniejszych z nich. odmiana brytyjska odmiana amerykańska znaczenie anti-clockwise counter-clockwise w kierunku przeciwnym do ruchu wskazówek zegara articulated lorry trailer truck ciągnik siodłowy z naczepą (tir) autumn autumn, fall jesień barrister attorney adwokat, obrońca bill bill, check rachunek biscuit cookie ciastko block of flats apartment building blok mieszkalny bonnet hood maska w samochodzie bonnet (clothing) hat czapeczka dziecięca zawiązywana pod brodą boot trunk bagażnik car park parking lot parking caravan trailer przyczepa kempingowa chemist's shop drugstore, pharmacy apteka chest of drawers dresser, chest of drawers, bureau komoda chips fries, French fries frytki the cinema the movies kino clothes peg clothespin klamerka do wieszania ubrań na sznurku coffin coffin, casket trumna crisps potato chips czipsy crossroads intersection; crossroads (na wsi) skrzyżowanie (dróg) cupboard cupboard (in kitchen); closet (for clothes etc) szafki diversion detour objazd, zmiana kierunku drawing-pin thumbtack pinezka drink-driving drunk driving jazda pod wpływem alkoholu driving licence driver's license prawo jazdy dual carriageway divided highway droga szybkiego ruchu, droga dwujezdniowa dummy pacifier smoczek dustbin garbage can, trash can kosz na śmieci dustman garbage collector śmieciarz engine engine, motor silnik estate agent real estate agent agent nieruchomości estate car station wagon samochód typu kombi film film, movie film flat apartment, flat, studio mieszkanie flat tyre flat tire przebita opona (“kapeć”) flyover overpass wiadukt, estakada gear-lever gearshift dźwignia zmiany biegów gearbox (car) transmission skrzynia biegów Girl Guide Girl Scout harcerka ground floor ground/first floor parter handbag handbag, purse, shoulder bag torebka damska high street main street główna ulica w mieście holiday vacation wakacje, urlop jam jam, preserves dżem, przetwory jug jug, pitcher dzbanek juggernaut 18-wheeler wielka ciężarówka z naczepą lift elevator winda lorry truck, semi, tractor ciężarówka mad crazy, insane szalony main road highway droga główna, autostrada maize corn kukurydza maths math matematyka motorbike motorcycle motocykl motorway highway, freeway, expressway, interstate highway, interstate autostrada nappy diaper pielucha naughts and crosses tic-tack-toe gra w kółko i krzyżyk pants, underpants underpants, drawers majtki pavement sidewalk chodnik pet hate pet peeve znienawidzona rzecz, coś, co nas drażni petrol gas, gasoline benzyna the Plough the Big Dipper kolejka górska w wesołym miasteczku pocket money allowance kieszonkowe post mail poczta postbox mailbox skrzynka pocztowa postcode zip code kod pocztowy postman mailman, mail carrier, letter carrier listonosz pub bar pub public toilet rest room, public bathroom publiczna toaleta railway railroad kolej (żelazna) return ticket round-trip ticket bilet powrotny (w obie strony) reverse charge collect call rozmowa telefoniczna na koszt rozmówcy ring road beltway, freeway/highway loop obwodnica road surface pavement, blacktop nawierzchnia drogowa roundabout traffic circle, roundabout rondo rubber eraser gumka do ścierania rubbish garbage, trash śmieci rubbish-bin garbage can, trashcan kosz na śmieci saloon car sedan sedan shop shop, store sklep silencer muffler tłumik single ticket one-way ticket bilet w jedną stronę solicitor lawyer, attorney radca prawny, adwokat spanner wrench klucz do nakrętek sweets candy słodycze taxi taxi, taxi cab taksówka tea towel dish towel ściereczka do naczyń telly (informal), TV television, TV telewizor third-party insurance liability insurance ubezpieczenie OC timetable schedule rozkład jazdy, program tin can puszka toll motorway toll road, turnpike rogatki, bramki na autostradzie torch flashlight latarka trousers pants spodnie tube, underground subway metro vest undershirt podkoszulek waistcoat vest kamizelka wallet wallet, billfold portfel wellington boots rubber boots, rain boots gumowce windscreen windshield przednia szyba w samochodzie zip zipper suwak Pisownia w języku angielskim - różnice Brytyjczycy, jak zawsze przywiązani do tradycji, zachowali zasady pisowni sięgające XVII wieku i zapis słów pochodzących z innych języków - głównie francuskiego i niemieckiego - w ich oryginalnej formie. Amerykanie uprościli wiele z nich, tak aby bardziej odpowiadały swojemu angielskiemu brzmieniu. Najczęściej dotyczy to końcówek. wersja brytyjska wersja amerykańska -ize lub -ise apologize lub apologise organize lub organise recognize lub recognise -ize apologize organize recognize -yse analyse breathalyse paralyse -yze analyze breathalyze paralyze -ence defence licence offence pretence -ense defense license offense pretense -ogue analogue catalogue dialogue -og lub -ogue analog lub analogue catalog lub catalogue dialog lub dialogue Dwie kolejne różnice, o których warto wiedzieć, to: w brytyjskiej odmianie języka angielskiego, w czasownikach kończących się na -l, przed którym występuje samogłoska, dodając końcówkę -ing lub -ed, podwajamy -l, np. travel - travelled - travelling. Nie dzieje się tak w wersji amerykańskiej, np. travel - traveled - traveling. brytyjskie słowa, w których stoją obok siebie dwie samogłoski: ae lub oe, w wersji amerykańskiej pisane są tylko z -e, np. leukaemia - leukemia manoeuvre - maneuver estrogen - estrogen paediatric - pediatric Interpunkcja Różnice w interpunkcji pomiędzy angielskim brytyjskim i angielskim amerykańskim można sprowadzić do czterech punktów: zapis dat - jeśli dostaniesz maila w języku angielskim z zaproszeniem na spotkanie 3/4/2020, to wybierzesz się na nie trzeciego kwietnia czy czwartego marca? Brytyjczycy stosują zapis dat identyczny do naszego, a więc 3/4/2020 oznaczać będzie 3 kwietnia 2020. Amerykanie na pierwszym miejscu stawiają miesiąc, a dopiero na drugim dzień. Jeśli mail pisany był przez mieszkańca USA, zarezerwuj sobie na spotkanie 4 marca 2020. zapis tytułu przed imieniem i/lub nazwiskiem - zapis amerykański to Mr., Mrs. i Ms. - z kropką. Brytyjczycy jej nie stawiają. zapis godzin - maleńka różnica, której prawdopodobnie nigdy nie zauważyłeś. W odmianie brytyjskiej godziny zapisujemy z kropką, np. W wersji amerykańskiej stosujemy dwukropek - 10:00. cytaty - to zagadnienie jest odrobinę bardziej skomplikowane. W brytyjskiej odmianie języka angielskiego cytat rozpoczynamy pojedynczym cudzysłowem, cytat w cytacie ujęty będzie w podwójny cudzysłów, znaki interpunkcyjne niebędące częścią cytatu umieszczane są za cudzysłowem. Amerykanie robią dokładnie odwrotnie. Porównaj te dwa zdania: ‘I love lyrics that tell stories’, said the songwriter, ‘like in Marc Cohn’s song where he says that he “put on his blue suede shoes and boarded the plane.”’ - wersja brytyjska “I love lyrics that tell stories,” said the songwriter, “like in Marc Cohn’s song where he says that he ‘put on his blue suede shoes and boarded the plane.’” - wersja amerykańska Jakie wyróżniamy dialekty języka angielskiego? Czym jest dialekt? To forma języka charakterystyczna dla danego regionu lub grupy społecznej. W przypadku języka angielskiego rozróżnianych jest aż 160 różnych dialektów na całym świecie. W samej Anglii jest ich aż 29 - i to nie licząc dialektów z Walii, Szkocji, Północnej Irlandii i okolicznych wysp. Na drugim miejscu znajdują się Stany Zjednoczone z 27 dialektami, Indie - 14 dialektów, Irlandia - 13 dialektów i Australia - 9 dialektów. Pełną listę angielskich dialektów ze wszystkich zakątków świata znajdziesz pod tym linkiem. British i American English - komunikacja przede wszystkim Czy różnice w wymowie, słownictwie i gramatyce przeszkadzają w skutecznej komunikacji pomiędzy osobami pochodzącymi z różnych krajów anglojęzycznych? Jeśli tylko wypowiedzi którejś ze stron nie są naszpikowane regionalizmami, komunikacja nie stanowi problemu - w końcu nie bez powodu angielski stał się językiem międzynarodowym! Innym pytaniem, które zadają sobie czasem osoby rozpoczynające naukę języka angielskiego, jest, czy lepiej postawić na British czy American English? Nowoczesne kursy językowe pozwalają Słuchaczom zapoznać się z różnymi odmianami angielskiego, np. poprzez nagrania z udziałem native speakerów z różnych części świata. Tak naprawdę, nie ma więc znaczenia, którą odmianę angielskiego wybierzesz. Obie pozwolę Ci swobodnie komunikować się na całym świecie. Potrzebujesz lepiej znać angielski? Amerykanie często uważają, że sposób, w jaki ludzie z Wielkiej Brytanii mówią i piszą, jest zabawny i odwrotnie. Drobne różnice w pisowni, rozkosznie głupie słowa używane do zwykłych przedmiotów i oczywiście akcenty. Ale mamy też wiele pytań o różnice między amerykańskim i brytyjskim angielskim. Jak ten sam język różnił się w tak odmienny sposób? Dlaczego piszemy coś inaczej? A o co chodzi z „piłka nożna „kontra”piłka nożna”?, w powyższym filmiku mieliśmy amerykańską i brytyjską próbę odpowiedzi na niektóre z najczęściej wyszukiwanych pytań dotyczących różnic między amerykańskim i brytyjskim angielskim. Tutaj odpowiemy na nie nieco bardziej szczegółowo, ze źródłami, które pozwolą Ci zanurzyć się jeszcze głębiej. jak mówisz z brytyjskim akcentem? To zależy jaki brytyjski akcent chcesz; są „ładunki” do wyboru! Wspólnym akcentem w popkulturze, który prawdopodobnie słyszałeś, jest akcent Cockney, który jest używany głównie przez ludzi klasy robotniczej w Londynie., Niektóre kluczowe cechy to wymawianie dźwięków „TH ” jako” F ” i opuszczanie „H „na początku wyrazów (np. 'oliday zamiast”Holiday”). Sposób mówienia Cockney ' a używał również rozbudowanego rymowanego slangu. Możesz również cieszyć się bardziej właściwym lub „eleganckim” akcentem angielskim — znanym jako Received Pronunciation lub Queen ' s English. Historycznie akcent ten był sygnałem wyższego statusu społecznego., Wskaźniki tego akcentu obejmują wyraźną wymowę „H „na początku słów, niesłyszalne” r „w wyrazach (jak” serce”) i długie samogłoski (co sprawia, że” darling „brzmi jak”dahhhhling”). dlaczego Ameryka nazywa Futbol „piłką nożną”? chociaż jest to prawdopodobnie oczywiste, dlaczego inne części świata nazywają ten sport „piłką” (co z całym kopaniem piłek), możesz się zastanawiać, dlaczego Stany Zjednoczone nazywają to „piłka nożna” zamiast. Wierzcie lub nie, słowo „piłka nożna” faktycznie pochodzi z Wielkiej Brytanii., W 1800 roku brytyjskie uniwersytety zaczęły grać w różne odmiany średniowiecznej gry znanej jako piłka nożna. Jedna z tych wersji gry nosiła nazwę „association football”, którą Brytyjczycy w skrócie nazywali” soccer”. Kiedy gra została sprowadzona do Ameryki, nadal nazywała się „piłka nożna” i ta nazwa utknęła. Brytyjczycy używali zamiennie słów „soccer” i „football”, aby opisać grę w latach 1960-1980, ale potem przestawili się prawie wyłącznie na” football „ze względu na Amerykańskie konotacje związane z” soccer”, jak na ironię. dlaczego Amerykański Angielski upuszcza „U”?, jedną z najczęstszych i zauważalnych różnic ortograficznych między amerykańskim i brytyjskim angielskim jest użycie (lub brak użycia) litery „u” W słowach takich jak „colour” i „honor.”Dla Amerykanów” u ” wydaje się niepotrzebne i trochę staroświeckie. Jak doszło do tej zmiany? To wszystko dzięki mężczyźnie, którego nazwisko prawie na pewno słyszałeś: Noah Webster. Webster chciał uczynić Amerykański Angielski bardziej odrębnym, aby przejąć kontrolę nad językiem od Brytyjczyków., W swoich pierwszych słownikach Webster usunął dodatkowe ” u „ze słów i zamienił” re „na” er „na końcu słów takich jak” theater.” Co To Jest British Pudding? Kiedy ludzie szukają tego pytania, prawdopodobnie odnoszą się do „black pudding”, który jest rodzajem kiełbasy z krwi popularnej w Wielkiej Brytanii i Irlandii. Na ogół robi się go z krwi wieprzowej, tłuszczu wieprzowego lub wołowego, a także ziaren zbóż lub owsa., Black pudding jest podstawą tradycyjnego „full English breakfast” lub „fry-up”, które zwykle obejmuje również jajka sadzone, kiełbaski, bekon, pomidory, grzyby, fasolę po bretońsku, ziemniaki i tosty. opisaliśmy już niektóre z kluczowych różnic w powyższych odpowiedziach, ale istnieje wiele innych funkcji, które odróżniają te dwa dialekty. Zagłębimy się w niektóre z tych różnic. trudno jednoznacznie odróżnić USA od Wielkiej Brytanii., akcenty gdy istnieje tak duża różnorodność akcentów zarówno w USA i WIELKIEJ BRYTANII Teksańczyk i New Yorker są zarówno Amerykanie, ale mają bardzo różne akcenty. To samo dotyczy brytyjskich akcentów w Londynie, Manchesterze i Glasgow. można jednak dokonać pewnych bardzo ogólnych rozróżnień. Amerykanie Zwykle wymawiają każde ” r „w słowie, podczas gdy Brytyjczycy mają tendencję do wymawiania” r ” tylko wtedy, gdy jest to pierwsza litera słowa. istnieją również różnice między angielskim amerykańskim i brytyjskim w zakresie ortografii, słownictwa i gramatyki. Oto tylko niektóre z przykładów.,movies the cinema soda / pop / coke / soft drink soft drink / fizzy drink sneakers / tennis shoes trainers sweater jumper mailbox postbox band-aid plaster drugstore chemist’s soccer football cookie biscuit Grammar Prepositions The differences below are only a general rule., Amerykańska mowa wpłynęła na Wielką Brytanię poprzez popkulturę i vice versa. Dlatego niektóre różnice przyimkowe nie są tak wyraźne,jak kiedyś. Amerykański Angielski Brytyjski Angielski wybieram się na imprezę w weekend. idę na imprezę w weekend. co robisz w święta? co robisz w święta? od poniedziałku do piątku. od poniedziałku do piątku. różni się od/od innych., różni się od/do innych. Past Simple vs Present Perfect Amerykanie mają tendencję do używania Czasu past simple przy opisywaniu czegoś, co niedawno miało miejsce, podczas gdy ludzie w Wielkiej Brytanii częściej używają czasu present perfect. Amerykański Angielski Brytyjski Angielski zjadłem za dużo. za dużo zjadłem. poszedłem do sklepu. byłem w sklepie., dostałeś gazetę? masz gazetę? imiesłów bierny get w Wielkiej Brytanii, „gotten” jako imiesłów bierny get jest uważany za archaiczny i został porzucony dawno temu na rzecz „got.”Jednak w USA ludzie nadal używają” gotten ” jako imiesłowu biernego., American English British English get — got — got nie dostałem żadnych wiadomości o nim. nie mam o nim żadnych wiadomości. rzeczowniki zbiorcze: liczba pojedyncza czy mnoga? w brytyjskim angielskim rzeczownik zbiorowy (jak committee, government, team, etc.) może być pojedyncza lub mnoga, ale częściej jest mnoga, podkreślając członków grupy., Rzeczowniki zbiorowe w Stanach Zjednoczonych, dla porównania, są zawsze pojedyncze, podkreślając grupę jako jedną całość. Amerykański Angielski Brytyjski Angielski rząd robi wszystko, co może podczas tego kryzysu. w czasie kryzysu rząd robi wszystko, co w jego mocy. moja drużyna wygrywa. moja drużyna wygrywa. czasowniki regularne czy nieregularne?, jest to subtelna różnica, którą można łatwo przeoczyć w mowie, ale jest znacznie bardziej widoczna w formie pisemnej. Wiele czasowników nieregularnych w czasie przeszłym w Wielkiej Brytanii (leapt, dreamed, burnt, learned) stało się regularnych w Ameryce (leaped, dreamed, burnt, learned). jako najczęściej używany drugi język na świecie, angielski musi być elastyczny. W końcu nie jest on używany wyłącznie w krajach, które opisaliśmy powyżej., Niezależnie od tego, czy mówisz po angielsku jak Brytyjczyk, czy jak Amerykanin, nie powinno to być przeszkodą w komunikacji z ludźmi po przeciwnej stronie stawu, czy gdziekolwiek indziej na świecie. Nuno Marques napisał (a): Międzynarodowym językiem, który używany jest powszechnie na całym świecie, jest język angielski. Niemalże w każdym kraju można porozumiewać się właśnie w języku angielskim, co jest dużym ułatwieniem dla obcokrajowców. Nie trzeba uczyć się języka danego kraju, do którego planujemy przyjechać, co jest dużą wygodą dla imigrantów. Nawet w krajach azjatyckich typu Japonia, Korea czy Chiny bezproblemowo można udać się w celach turystycznych, bez obawy bycia niezrozumianym. Język angielski występuje w odmianie brytyjskiej i amerykańskiej. Różnią się one pod wieloma względami. Język angielski brytyjski i amerykański – podstawowe różnice British English jest brytyjską odmianą języka angielskiego, która używana jest na terenie Wielkiej Brytanii. Z kolei American English jest odmianą amerykańską, używaną w Stanach Zjednoczonych. Obie wersje różnią się od siebie w trzech aspektach – wymowy, słownictwa i gramatyki. Największe różnice zauważyć można w akcencie i intonacji. W przypadku American English prostsza jest gramatyka, a wymowa mniej skomplikowana. Wymowa amerykańska jest też mniej konserwatywna niż brytyjska. Brytyjczycy stawiają na poprawność i szczegółowość w gramatyce, stosując często czas Present Perfect. Z kolei Amerykanie preferują czas Past Simple. Akcent brytyjski wyróżnia się także niewymawianiem głoski „r” na końcu wyrazów i przed spółgłoskami. Amerykański angielski ma dużo odrębnego słownictwa. Która wymowa łatwiejsza dla Polaka? Którego angielskiego lepiej się uczyć? Dla osoby chcącej nauczyć się języka angielskiego, ważne jest to, który wariant będzie łatwiejszy do opanowania. Wymowa nie jest taka sama, ze względu na inny akcent. Nie każdy zdaje sobie sprawę z tego, że w szkołach uczą nas brytyjskiego angielskiego. W praktyce jednak rzadko kiedy słyszy się na co dzień brytyjski akcent. Trudno znaleźć go zarówno w telewizji, jak i w radiu. Na całym świecie dominuje język amerykański, przez co to właśnie akcent amerykański jest bardziej znajomy. W przypadku brytyjskiego trzeba liczyć się z przeróżnymi akcentami, które różnią się w dużym stopniu nawet od tego oficjalnie przyjętego, czyli londyńskiego standardu. Można znać angielski, ale nadal nie być w stanie zrozumieć Brytyjczyków ze względu na specyficzną wymowę. Jest to bardzo problematyczne w przypadku obcokrajowców. Nie mówiąc już o rozmowie ze Szkotem czy Irlandczykiem. W przypadku języka amerykańskiego mowa jest o dużo większej jednolitości, przez co stał się on uniwersalny i zrozumiałym przez większość osób na całym globie. Trzeba jednak pamiętać o tym, że w przypadku angielskiego amerykańskiego również pojawiają się pewne trudności. Jako, że Ameryka jest bardzo rozległym krajem i ma wiele stanów, tutaj również pojawiają się duże rozbieżności co do języka. Wymowa angielskiego z południowej części Stanów i Nowego Jorku zdaje się na dla obcokrajowca nie mieć ze sobą zbyt wiele wspólnego. Nie zmienia to faktu, że wymowa amerykańska jest wyraźniejsza i nie ma problematycznych dyftongów, które są bolączką osób uczących się brytyjskiej wymowy. Podsumowując: kwestia dotycząca tego, który język jest łatwiejszy do nauczenia, jest indywidualna. Jednym łatwiej idzie wymowa brytyjska, a inni mają większe zdolności do nauki angielskiego amerykańskiego. Znacznie większy odsetek ludzi przyznaje, że prostsza do naśladowania jest wymowa amerykańska. Ponadto to właśnie ona jest powszechnie obecna w mediach, przez co jesteśmy z nią lepiej osłuchani i prościej jest nam ją opanować. Jako, że Amerykanów jest dużo więcej, jest większe prawdopodobieństwo na spotkanie podczas podróżowania osób posługujących się odmianą amerykańską. Wyjeżdżając do Anglii, lepiej jest nauczyć się standardowej brytyjskiej wymowy, a w przypadku pobytu w Stanach odmiany amerykańskiej. Sprawdź czym się różni angielski brytyjski a amerykańskiego >> Najprościej można powiedzieć, że angielski brytyjski i angielski amerykański to dwa różne dialekty tego samego języka. Różnią się one dość znacznie i nie wolno ich mieszać, dlatego tak istotne jest orientowanie się w elementach charakterystycznych dla każdego z nich. Dialekt Dialekt jest to odmiana języka odznaczająca się charakterystycznymi cechami fonetycznymi, leksykalnymi czy gramatycznymi, które odróżniają ją od innych odmian tego języka. W języku polskim dialektem jest np. kaszubski lub śląski. Zgodność rzeczowników zbiorowych z czasownikiem Jest to pierwsza różnica pomiędzy angielskim brytyjskim a angielskim amerykańskim. W brytyjskim angielskim możliwe jest użycie czasownika w liczbie pojedynczej lub mnogiej. Natomiast w amerykańskim angielskim zawsze po rzeczowniku zbiorowym musi występować czasownik w liczbie pojedynczej. Czas Present Prefect Występuje w obu dialektach. W brytyjskim angielskim częściej. Czas Present Perfekt wykorzystujemy w następujących sytuacjach: • Gdy przeszłe wydarzenie ma skutek w przyszłości; • Kiedy czynność rozpoczęła się w przyszłości i trwa nadal w teraźniejszości; • Kiedy czynność powtarza się wielokrotnie. Jeżeli zdarzenie przeszłe ma skutek w przyszłości, to w brytyjskim angielskim po osobie zawsze wstawiamy czasownik ,,have”.W brytyjskim angielskim przed just’, ‘already’, ‘yet’, również wstawiamy ,,have”. Przyimki Przyimki zawsze są problematyczne. Poza tym, wiele zwrotów zawierających na przykład ,,at”, ,,on” czy ,,in” w angielskim amerykańskim i brytyjskim brzmi inaczej. Przykładem może być at the weekend, w brytyjskim angielskim. Natomiast w amerykańskim angielskim trzeba powiedzieć on the weekend. Słownictwo Kolejna różnica polega na tym, że oba dialekty używają czasami różnych wyrazów określając tą samą rzecz. Dotyczy to na przykład takich słów jak: winda, wakacje, metro, benzyna oraz parking. Ortografia/pisownia Bardzo łatwo jest się tu pomylić, bo różnic w tej kwestii jest mnóstwo. Przedstawię tylko te najważniejsze: • pisownia końcówki -our/-or W brytyjskim angielskim należy napisać: colour, flavour i neighbour, w amerykańskim- color, flavor oraz neighbor • pisownia końcówki -re/-er W brytyjskim angielskim należy napisać: centre, theatre i sabre, w amerykańskim- center, theater oraz saber • pisownia końcówki -ise, -ize, -isation, -ization W brytyjskim angielskim należy napisać: organise, realise, organisation, w amerykańskim- organize, realize, oraz organization Oczywiście to tylko kilka przykładów, ale takich słów jest o wiele więcej. Oba te dialekty również różnią się odmianą czasowników nieregularnych. W każdym z tych języków trzeba się ich od nowa nauczyć. Interpunkcja W brytyjskim angielskim po zwrotach grzecznościowych nie ma kropki. Inaczej odczytuje się również daty. W angielskim brytyjskim podaje się dzień, miesiąc, rok, a w amerykańskim angielskim miesiąc, dzień, rok. W brytyjskim angielskim lata 90 XX wieku oznacza się tak: 1990s, a w amerykańskim tak: 1990’s. Wymowa Każdy z tych dialektów ma swoich miłośników. Amerykański angielski dla osób słabo znających język jest na pewno łatwiejszy do zrozumienia. W amerykańskim angielskim występuje rotyzacja, czyli wymawianie głoski /r/ przed spółgłoskami i na końcu wyrazów. Oba te dialekty różni również akcent na sylabę. Na przykład w amerykańskim angielskim w słowie balet dajemy akcent na pierwszą sylabę, a w brytyjskim angielskim na drugą sylabę. Podsumowując… Posumowanie różnic między angielskim brytyjskim a amerykańskim • W brytyjskim angielskim możliwe jest użycie czasownika w liczbie pojedynczej lub mnogiej. • Użycie czasu Present Perfect • Użycie przyimków • Pisownia końcówek • Wymowa • Rotyzacja w amerykańskim angielskim • Pisownia dat • Różne akcenty na sylabę w tym samym słowie Akcent amerykański a brytyjski – wszystko, co powinieneś wiedzieć. Typowym, powtarzanym we wszystkich niemal szkołach, schematem nauki języka obcego jest kolejne przyswajanie sobie: gramatyki, słownictwa, a dopiero na końcu wymowy rozmaitych słów i zwrotów. Często niestety to ostatnie jest traktowane nieco „po macoszemu”, niemal ignorowane w procesie edukacji. Tymczasem właśnie od odpowiedniego akcentowania często zależy wrażenie, jakie robimy na klientach – odbierają nas albo jako profesjonalistów, albo jako osoby nierzetelne. A czym się różni akcent brytyjski a amerykański? Jak nauczyć się amerykańskiego akcentu? Przekonajmy się! Amerykański akcent: zacznijmy od tego, czym właściwie jest akcent i jaka jest jego rola? Zanim w ogóle przejdziemy do sedna sprawy i porozmawiamy na temat amerykański akcent – nauka, jak to wygląda naprawdę czy zgłębimy tajniki tego, jak nauczyć się amerykańskiego akcentu, najpierw zacznijmy od rzeczy najbardziej podstawowej. Akcentem nazywa się wyróżnienie niektórych sylab w danym wyrazie za pomocą środków fonetycznych – w zależności od nich właśnie, można dokonać podziału na: akcent toniczny – wyróżnienie sylaby za pomocą zmiany wysokości tonu, akcent dynamiczny – wyróżnienie sylaby lub zdania przez nasilenie głosu, akcent iloczasowy (rytmiczny) – wyróżnienie sylaby poprzez jej dłuższe wymówienie. Profesjonalizm tłumacza, zarówno ustnego, jak i pisemnego, wymaga perfekcyjnej znajomości prawideł gramatycznych i językoznawczych – w tym także reguł związanych z poprawną wymową. Właśnie z tego powodu stworzono w branży kilka stereotypów, mniej lub bardziej prawdziwych, które pozwalają łatwo odróżnić i częściowo nauczyć się wymowy języka angielskiego zarówno z akcentem amerykańskim, jak i brytyjskim. Akcent brytyjski a amerykański: podobne, a jednak bardzo różne Akcent brytyjski a amerykański choć podobne, są jednak bardzo różne. Wbrew temu, co może wydawać się laikom, między wymową brytyjską a amerykańską jest bardzo duża różnica. Zwłaszcza jeśli spojrzeć na nie z punktu widzenia fonetyki. Tłumacze języka angielskiego często dzielą się na zwolenników akcentu amerykańskiego, jako tego prostszego i bardziej popularnego w kulturze – oraz miłośników akcentu brytyjskiego, który, choć trudniejszy i nieco snobistyczny, jest jednak bardziej melodyjny. Jakie różnice występują między nimi? Akcent amerykański uważany jest za prostszy, ciekawszy i bardziej barwny. Wiele osób uważa, że między wymową Polaka – filologa i Amerykanina – filologa nie ma dużych różnic. Są one subtelne, a co za tym idzie, nauka tego akcentu jest o wiele łatwiejsza niż brytyjskiego. Akcent amerykański jest też zdecydowanie bardziej rozpowszechniony w kulturze masowej, spotykamy się z nim częściej na co dzień, dlatego wydaje się bardziej naturalny. Akcent brytyjski jest popularny w procesie nauczania języka angielskiego. Łatwo jest zaobserwować, że większość nagrań edukacyjnych używanych w szkołach, charakteryzuje się właśnie wymową brytyjską. Nawet to jednak nie pozwoliło mu przedostać się do kultury masowej, a nawet zbliżyć w tym zakresie do amerykańskiego. Akcent ten jest powszechnie uznawany za snobistyczny, jednak to właśnie on posiada pewną naturalną melodię i niepowtarzalny urok, którego próżno szukać w nawet perfekcyjnej wymowie amerykańskiej. Jak więc widzicie sami, amerykański akcent ma opinię bardziej „swojskiego” i „naturalnego”, z kolei brytyjski, tego, który jest „sztywniakiem” i lepiej mu pod krawatem. Który z nich lepiej wybrać? Wszystko zależy od Ciebie – Twoich potrzeb, wyobrażeń, do czego będzie Ci potrzebny, np. być może jako tłumacz wykorzystasz amerykański akcent jako główne narzędzie swojej pracy. Czytaj również: Czy w biurze tłumaczeń musi być zainstalowana kasa fiskalna Praktyki w biurze tłumaczeń Stylistyka językowa – kilka uwag na temat stylu potocznego Zagadki narzędzi CAT Jak nauczyć się amerykańskiego akcentu? Zacznijmy od kwestii: amerykański akcent – nauka. W ogóle jak nauczyć się akcentu amerykańskiego? Przede wszystkim należy powiedzieć, że potrzebne są chęci i decyzja, że po prostu chcesz to zrobić i go opanować. Nie ma tu drogi na skróty. Bywa to problematyczne, ponieważ wymaga nie tylko sporych zdolności językowych, ale też znajomości rozkładu akcentu w języku polskim. Braki w tym zakresie zdecydowanie utrudniają odpowiednio naturalne używanie wersji zarówno brytyjskiej, jak i amerykańskiej. Jak więc nauczyć się akcentu amerykańskiego? Proponujemy znaleźć native speakera, ale takiego, który ma umiejętności i wiedzę pedagogiczną. Dlaczego to tak ważne? Pozwól, że odniesiemy się do nauki pływania. Jeśli już na samym starcie nabędziesz złych nawyków, później będzie bardzo trudno ich się pozbyć. Stąd każda osoba zainteresowana tematem: amerykański akcent – nauka praktyczna, powinna zadbać o odpowiedniego i kompetentnego nauczyciela. Można umawiać się na lekcje indywidualne, chodzić do szkoły językowej, wyjechać na kurs za granicę, albo skorzystać z możliwości, jakie daje nam internet i poszukać kogoś, kto mieszka za oceanem i będzie chciał pomóc w nauce. I jeszcze na koniec amerykański akcent – ciekawostki, które mogą Cie zaciekawić… Trudno w to uwierzyć, ale to prawda – wymowa amerykańska przez specjalistów uważana jest za bardziej konserwatywną od brytyjskiej. Jak to możliwe? Tu kłania się już historia i jej świadomość – otóż specjaliści amerykańska wymowa ma wiele cech typowych dla XVIII-wiecznej angielszczyzny brytyjskiej. Chcecie jeszcze coś z kręgu: amerykański akcent – ciekawostki? Na przykład amerykańskie słowo „Ivy League” nie weszło do międzynarodowe standardu. Powodzenia!

angielski brytyjski a amerykański